抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 疏星淡月秋千院,愁云恨雨芙蓉面。 | [!--meaning--] |
| 总把春山扫眉黛,不知供得几多愁? | [!--meaning--] |
| 今日山城对垂泪,伤心不独为悲秋。 | [!--meaning--] |
| 泪弹不尽临窗滴。就砚旋研墨。 | [!--meaning--] |
| 泪眼倚楼频独语。双燕飞来,陌上相逢否? | [!--meaning--] |
| 天与秋光,转转情伤,探金英知近重阳。 | [!--meaning--] |
| 乌啼隐杨花,君醉留妾家。 | [!--meaning--] |
| 夫死战场子在腹,妾身虽存如昼烛。 | [!--meaning--] |
| 今夜鄜州月,闺中只独看。 | [!--meaning--] |
| 夜发清溪向三峡,思君不见下渝州。 | [!--meaning--] |
| 终日两相思。为君憔悴尽,百花时。 | [!--meaning--] |
| 乡书何处达?归雁洛阳边。 | [!--meaning--] |
| 徘徊将何见?忧思独伤心。 | [!--meaning--] |
| 画图省识春风面,环佩空归夜月魂。 | [!--meaning--] |
| 未老莫还乡,还乡须断肠。 | [!--meaning--] |