抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 困花压蕊丝丝雨,不堪只共愁人语。 | [!--meaning--] |
| 宿空房,秋夜长,夜长无寐天不明。 | [!--meaning--] |
| 清明又近也,却天涯为客。 | [!--meaning--] |
| 眼见的吹翻了这家,吹伤了那家,只吹的水尽鹅飞罢! | [!--meaning--] |
| 关山别荡子,风月守空闺。 | [!--meaning--] |
| 故人何在,水村山郭。 | [!--meaning--] |
| 尊前故人如在,想念我、最关情。 | [!--meaning--] |
| 故人何在,烟水茫茫。 | [!--meaning--] |
| 细看来,不是杨花,点点是离人泪。 | [!--meaning--] |
| 此去与师谁共到,一船明月一帆风。 | [!--meaning--] |
| 入春才七日,离家已二年。 | [!--meaning--] |
| 丹阳郭里送行舟,一别心知两地秋。 | [!--meaning--] |
| 分手脱相赠,平生一片心。 | [!--meaning--] |
| 回首故山千里外,别离心绪向谁言? | [!--meaning--] |
| 休问梁园旧宾客,茂陵秋雨病相如。 | [!--meaning--] |