抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 记得那年花下,深夜,初识谢娘时。 | [!--meaning--] |
| 萋萋芳草忆王孙。柳外楼高空断魂。 | [!--meaning--] |
| 落叶人何在,寒云路几层。 | [!--meaning--] |
| 半死梧桐老病身,重泉一念一伤神。 | [!--meaning--] |
| 寄语天涯客,轻寒底用愁。 | [!--meaning--] |
| 天上星河转,人间帘幕垂。凉生枕簟泪痕滋。 | [!--meaning--] |
| 花不语,水空流。年年拚得为花愁。 | [!--meaning--] |
| 当时相候赤栏桥,今日独寻黄叶路。 | [!--meaning--] |
| 玉勒雕鞍游冶处,楼高不见章台路。 | [!--meaning--] |
| 去国十年老尽、少年心。 | [!--meaning--] |
| 夜深风竹敲秋韵。万叶千声皆是恨。 | [!--meaning--] |
| 蝴蝶不传千里梦,子规叫断三更月。 | [!--meaning--] |
| 曾伴浮云归晚翠,犹陪落日泛秋声。 | [!--meaning--] |
| 山围故国周遭在,潮打空城寂寞回。 | [!--meaning--] |
| 伫立伤神。无奈轻寒著摸人。 | [!--meaning--] |