抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 欲知方寸,共有几许清愁,芭蕉不展丁香结。 | [!--meaning--] |
| 醉里且贪欢笑,要愁那得工夫。 | [!--meaning--] |
| 但见泪痕湿,不知心恨谁。 | [!--meaning--] |
| 已是黄昏独自愁,更著风和雨。 | [!--meaning--] |
| 且看欲尽花经眼,莫厌伤多酒入唇。 | [!--meaning--] |
| 一枕新愁,残夜花香月满楼。 | [!--meaning--] |
| 雨恨云愁,江南依旧称佳丽。 | [!--meaning--] |
| 日色已尽花含烟,月明欲素愁不眠。 | [!--meaning--] |
| 九月九日望乡台,他席他乡送客杯。 | [!--meaning--] |
| 明朝又是孤舟别,愁见河桥酒幔青。 | [!--meaning--] |
| 薄衾小枕凉天气,乍觉别离滋味。 | [!--meaning--] |
| 昨日入城市,归来泪满巾。 | [!--meaning--] |
| 重帏深下莫愁堂,卧后清宵细细长。 | [!--meaning--] |
| 杨柳丝丝弄轻柔,烟缕织成愁。 | [!--meaning--] |
| 分明一觉华胥梦,回首东风泪满衣。 | [!--meaning--] |