抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 花红易衰似郎意,水流无限似侬愁。 | [!--meaning--] |
| 地下千年骨,谁为辅佐臣。 | [!--meaning--] |
| 万里悲秋常作客,百年多病独登台。 | [!--meaning--] |
| 亲朋无一字,老病有孤舟。 | [!--meaning--] |
| 旅馆寒灯独不眠,客心何事转凄然。 | [!--meaning--] |
| 此地动归念,长年悲倦游。 | [!--meaning--] |
| 后夜相思,尘随马去,月逐舟行。 | [!--meaning--] |
| 明岁秋风知再会,暂时分手莫相思。 | [!--meaning--] |
| 望阙云遮眼,思乡雨滴心。 | [!--meaning--] |
| 水调数声持酒听。午醉醒来愁未醒。 | [!--meaning--] |
| 二十四桥仍在,波心荡、冷月无声。 | [!--meaning--] |
| 十年旧梦无寻处,几度新春不在家。 | [!--meaning--] |
| 百草千花寒食路,香车系在谁家树。 | [!--meaning--] |
| 遥怜小儿女,未解忆长安。 | [!--meaning--] |
| 教人怎不伤情。觉几度、魂飞梦惊。 | [!--meaning--] |