抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 浊酒不销忧国泪,救时应仗出群才。 | [!--meaning--] |
| 含情欲说宫中事,鹦鹉前头不敢言。 | [!--meaning--] |
| 长江悲已滞,万里念将归。 | [!--meaning--] |
| 所谓伊人,在水一方。 | [!--meaning--] |
| 伏波惟愿裹尸还,定远何须生入关。 | [!--meaning--] |
| 浩荡离愁白日斜,吟鞭东指即天涯。 | [!--meaning--] |
| 孰知不向边庭苦,纵死犹闻侠骨香。 | [!--meaning--] |
| 妇人依倚子与夫,同居贫贱心亦舒。 | [!--meaning--] |
| 巴山楚水凄凉地,二十三年弃置身。 | [!--meaning--] |
| 寂寂竟何待,朝朝空自归。 | [!--meaning--] |
| 卢家少妇郁金堂,海燕双栖玳瑁梁。 | [!--meaning--] |
| 故人相望若为情。别愁深夜雨,孤影小窗灯。 | [!--meaning--] |
| 庭轩寂寞近清明,残花中酒,又是去年病。 | [!--meaning--] |
| 花径不曾缘客扫,蓬门今始为君开。 | [!--meaning--] |
| 庄生晓梦迷蝴蝶,望帝春心托杜鹃。 | [!--meaning--] |