抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 我歌月徘徊,我舞影零乱。 | [!--meaning--] |
| 国亡身殒今何有,只留离骚在世间。 | [!--meaning--] |
| 雨暗残灯棋散后,酒醒孤枕雁来初。 | [!--meaning--] |
| 胡未灭,鬓先秋。泪空流。 | [!--meaning--] |
| 饮酒莫辞醉,醉多适不愁。 | [!--meaning--] |
| 丛菊两开他日泪,孤舟一系故园心。 | [!--meaning--] |
| 我当二十不得意,一心愁谢如枯兰。 | [!--meaning--] |
| 故乡今夜思千里,霜鬓明朝又一年。 | [!--meaning--] |
| 把酒送春春不语。黄昏却下潇潇雨。 | [!--meaning--] |
| 晨起动征铎,客行悲故乡。 | [!--meaning--] |
| 长风几万里,吹度玉门关。 | [!--meaning--] |
| 邯郸驿里逢冬至,抱膝灯前影伴身。 | [!--meaning--] |
| 四面边声连角起,千嶂里,长烟落日孤城闭。 | [!--meaning--] |
| 孤灯不明思欲绝,卷帷望月空长叹。美人如花隔云端! | [!--meaning--] |
| 人生有情泪沾臆,江水江花岂终极! | [!--meaning--] |