抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 春草明年绿,王孙归不归? | [!--meaning--] |
| 我寄愁心与明月,随风直到夜郎西。 | [!--meaning--] |
| 正是江南好风景,落花时节又逢君。 | [!--meaning--] |
| 浮云游子意,落日故人情。 | [!--meaning--] |
| 兽炉沉水烟,翠沼残花片。一行写入相思传。 | [!--meaning--] |
| 青绫被,莫忆金闺故步。 | [!--meaning--] |
| 忘身辞凤阙,报国取龙庭。 | [!--meaning--] |
| 空门寂寞汝思家,礼别云房下九华。 | [!--meaning--] |
| 那堪疏雨滴黄昏。更特地、忆王孙。 | [!--meaning--] |
| 待到黄昏月上时,依旧柔肠断。 | [!--meaning--] |
| 意内称长短,终身荷圣情。 | [!--meaning--] |
| 佳期怅何许,泪下如流霰。 | [!--meaning--] |
| 寒笛对京口,故人在襄阳。 | [!--meaning--] |
| 中州遗恨,不知今夜几人愁。 | [!--meaning--] |
| 茕茕孑立,形影相吊。 | [!--meaning--] |