四季
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 野桥梅几树,并是白纷纷。 | [!--meaning--] |
| 半夜倚乔松,不觉满衣雪。 | [!--meaning--] |
| 天山三丈雪,岂是远行时。 | [!--meaning--] |
| 正是霜风飘断处,寒鸥惊起一双双。 | [!--meaning--] |
| 清露晨流,新桐初引,多少游春意。 | [!--meaning--] |
| 津桥春水浸红霞,烟柳风丝拂岸斜。 | [!--meaning--] |
| 池上柳依依,柳边人掩扉。 | [!--meaning--] |
| 昨夜江边春水生,艨艟巨舰一毛轻。 | [!--meaning--] |
| 长堤春水绿悠悠,畎入漳河一道流。 | [!--meaning--] |
| 芳原绿野恣行事,春入遥山碧四围。 | [!--meaning--] |
| 明朝游上苑,火速报春知。 | [!--meaning--] |
| 大堤欲上谁相伴,马踏春泥半是花。 | [!--meaning--] |
| 春风倚棹阖闾城,水国春寒阴复晴。 | [!--meaning--] |
| 又是春将暮,无语对斜阳。 | [!--meaning--] |
| 鸡鸣紫陌曙光寒,莺啭皇州春色阑。 | [!--meaning--] |