四季
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 愿借天风吹得远,家家门巷尽成春。 | [!--meaning--] |
| 今逢四海为家日,故垒萧萧芦荻秋。 | [!--meaning--] |
| 莫避春阴上马迟。春来未有不阴时。 | [!--meaning--] |
| 荷花娇欲语,愁杀荡舟人。 | [!--meaning--] |
| 白酒新熟山中归,黄鸡啄黍秋正肥。 | [!--meaning--] |
| 城中桃李愁风雨,春在溪头荠菜花。 | [!--meaning--] |
| 微阳下乔木,远色隐秋山。 | [!--meaning--] |
| 云中君不见,竟夕自悲秋。 | [!--meaning--] |
| 繁霜尽是心头血,洒向千峰秋叶丹。 | [!--meaning--] |
| 二月湖水清,家家春鸟鸣。 | [!--meaning--] |
| 若到江南赶上春,千万和春住。 | [!--meaning--] |
| 一树春风千万枝,嫩于金色软于丝。 | [!--meaning--] |
| 曾逐东风拂舞筵,乐游春苑断肠天。 | [!--meaning--] |
| 花时同醉破春愁,醉折花枝作酒筹。 | [!--meaning--] |
| 寒色孤村幕,悲风四野闻。 | [!--meaning--] |