四季
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 城里夕阳城外雪,相将十里异阴晴。 | [!--meaning--] |
| 春风不解禁杨花,蒙蒙乱扑行人面。 | [!--meaning--] |
| 松竹翠萝寒,迟日江山暮。 | [!--meaning--] |
| 林下春晴风渐和,高崖残雪已无多。 | [!--meaning--] |
| 闲立春塘烟淡淡,静眠寒苇雨飕飕。 | [!--meaning--] |
| 草色全经细雨湿,花枝欲动春风寒。 | [!--meaning--] |
| 秋在水清山暮蝉,洛阳树色鸣皋烟。 | [!--meaning--] |
| 入世冷挑红雪去,离尘香割紫云来。 | [!--meaning--] |
| 冬夜夜寒觉夜长,沉吟久坐坐北堂。 | [!--meaning--] |
| 纷纷红紫已成尘,布谷声中夏令新。 | [!--meaning--] |
| 细看不是雪无香,天风吹得香零落。 | [!--meaning--] |
| 向来冰雪凝严地,力斡春回竟是谁? | [!--meaning--] |
| 马毛带雪汗气蒸,五花连钱旋作冰,幕中草檄砚水凝。 | [!--meaning--] |
| 别院深深夏席清,石榴开遍透帘明。 | [!--meaning--] |
| 可堪孤馆闭春寒,杜鹃声里斜阳暮。 | [!--meaning--] |