四季
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 重唱梅边新度曲,催发寒梢冻蕊。 | [!--meaning--] |
| 流星飞玉弹,宝剑落秋霜。 | [!--meaning--] |
| 千尺阴崖尘不到,惟有层冰积雪。 | [!--meaning--] |
| 残雪庭阴,轻寒帘影,霏霏玉管春葭。 | [!--meaning--] |
| 岸容待腊将舒柳,山意冲寒欲放梅。 | [!--meaning--] |
| 夜寒不近流苏,只怜他、后庭梅瘦。 | [!--meaning--] |
| 野云万里无城郭,雨雪纷纷连大漠。 | [!--meaning--] |
| 满街杨柳绿丝烟,画出清明二月天。 | [!--meaning--] |
| 记晓叶题霜,秋灯吟雨,曾系长桥过艇。 | [!--meaning--] |
| 荆吴相接水为乡,君去春江正淼茫。 | [!--meaning--] |
| 春云吹散湘帘雨,絮黏蝴蝶飞还住。 | [!--meaning--] |
| 解鞍欹枕绿杨桥,杜宇一声春晓。 | [!--meaning--] |
| 林外鸣鸠春雨歇,屋头初日杏花繁。 | [!--meaning--] |
| 风回小院庭芜绿,柳眼春相续。 | [!--meaning--] |
| 白雪关山远,黄云海戍迷。 | [!--meaning--] |