抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 忽见陌头杨柳色,悔教夫婿觅封侯。 | [!--meaning--] |
| 相逢一醉是前缘,风雨散、飘然何处。 | [!--meaning--] |
| 此情无计可消除,才下眉头,却上心头。 | [!--meaning--] |
| 南朝四百八十寺,多少楼台烟雨中。 | [!--meaning--] |
| 执手相看泪眼,竟无语凝噎。 | [!--meaning--] |
| 谁家玉笛暗飞声,散入春风满洛城。 | [!--meaning--] |
| 世情薄,人情恶,雨送黄昏花易落。 | [!--meaning--] |
| 日色欲尽花含烟,月明欲素愁不眠。 | [!--meaning--] |
| 系我一生心,负你千行泪。 | [!--meaning--] |
| 露从今夜白,月是故乡明。 | [!--meaning--] |
| 天长地久有时尽,此恨绵绵无绝期。 | [!--meaning--] |
| 无可奈何花落去,似曾相识燕归来。 | [!--meaning--] |
| 君到姑苏见,人家尽枕河。 | [!--meaning--] |
| 一看肠一断,好去莫回头。 | [!--meaning--] |
| 愁云淡淡雨潇潇。暮暮复朝朝。 | [!--meaning--] |