抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 相思了无益,悔当初相见。 | [!--meaning--] |
| 多情自古伤离别,更那堪冷落清秋节! | [!--meaning--] |
| 寂寞空庭春欲晚,梨花满地不开门。 | [!--meaning--] |
| 换我心,为你心,始知相忆深。 | [!--meaning--] |
| 被酒莫惊春睡重,赌书消得泼茶香,当时只道是寻常。 | [!--meaning--] |
| 落花人独立,微雨燕双飞。 | [!--meaning--] |
| 天涯地角有穷时,只有相思无尽处。 | [!--meaning--] |
| 仰天大笑出门去,我辈岂是蓬蒿人。 | [!--meaning--] |
| 心似双丝网,中有千千结。 | [!--meaning--] |
| 夜来幽梦忽还乡。小轩窗。正梳妆。相顾无言,惟有泪千行。 | [!--meaning--] |
| 闻君有两意,故来相决绝。 | [!--meaning--] |
| 莫愁前路无知己,天下谁人不识君。 | [!--meaning--] |
| 衰兰送客咸阳道。天若有情天亦老。 | [!--meaning--] |
| 相思相见知何日?此时此夜难为情! | [!--meaning--] |
| 人到情多情转薄,而今真个悔多情。 | [!--meaning--] |