抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 青青一树伤心色,曾入几人离恨中。 | [!--meaning--] |
| 奴为出来难,教君恣意怜。 | [!--meaning--] |
| 满目飞花万点,回首故人千里,把酒沃愁肠。 | [!--meaning--] |
| 长安故人问我,道寻常、泥酒只依然。 | [!--meaning--] |
| 相思难表,梦魂无据,惟有归来是。 | [!--meaning--] |
| 若待得君来向此,花前对酒不忍触。 | [!--meaning--] |
| 洛阳城里见秋风,欲作家书意万重。 | [!--meaning--] |
| 明日相思莫上楼,楼上多风雨。 | [!--meaning--] |
| 书卷多情似故人,晨昏忧乐每相亲。 | [!--meaning--] |
| 一声何满子,双泪落君前。 | [!--meaning--] |
| 自春来、惨绿愁红,芳心是事可可。 | [!--meaning--] |
| 相思无因见,怅望凉风前。 | [!--meaning--] |
| 天长路远魂飞苦,梦魂不到关山难。 | [!--meaning--] |
| 晚风庭院落梅初。淡云来往月疏疏。 | [!--meaning--] |
| 浅情终似,行云无定,犹到梦魂中。 | [!--meaning--] |