抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 夜来携手梦同游,晨起盈巾泪莫收。 | [!--meaning--] |
| 南湖秋水夜无烟,耐可乘流直上天。 | [!--meaning--] |
| 暂伴月将影,行乐须及春。 | [!--meaning--] |
| 细草微风岸,危樯独夜舟。 | [!--meaning--] |
| 红楼隔雨相望冷,珠箔飘灯独自归。 | [!--meaning--] |
| 睡起莞然成独笑,数声渔笛在沧浪。 | [!--meaning--] |
| 清秋幕府井梧寒,独宿江城蜡炬残。 | [!--meaning--] |
| 胸中有誓深于海,肯使神州竟陆沉? | [!--meaning--] |
| 轻解罗裳,独上兰舟。 | [!--meaning--] |
| 多少六朝兴废事,尽入渔樵闲话。 | [!--meaning--] |
| 午醉醒来愁未醒。送春春去几时回。 | [!--meaning--] |
| 搴帷拜母河梁去,白发愁看泪眼枯。 | [!--meaning--] |
| 思君如陇水,长闻呜咽声。 | [!--meaning--] |
| 春已归来,看美人头上,袅袅春幡。 | [!--meaning--] |
| 死别已吞声,生别常恻恻。 | [!--meaning--] |