抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 别后不知君远近。触目凄凉多少闷。 | [!--meaning--] |
| 凤凋碧柳愁眉淡,露染黄花笑靥深。 | [!--meaning--] |
| 天际两蛾凝黛,愁与恨、几时极。 | [!--meaning--] |
| 有客踌躇,古庭空自吊孤影。 | [!--meaning--] |
| 歌沉玉树,古寺空有疏钟发。 | [!--meaning--] |
| 马思边草拳毛动,雕眄青云睡眼开。 | [!--meaning--] |
| 胡人吹笛戍楼间,楼上萧条海月闲。 | [!--meaning--] |
| 风雨牢愁无著处,那更寒蛩四壁。 | [!--meaning--] |
| 杨柳乍如丝,故园春尽时。 | [!--meaning--] |
| 佳人相对泣,泪下罗衣湿。 | [!--meaning--] |
| 赠远虚盈手,伤离适断肠。 | [!--meaning--] |
| 花渐凋疏不耐风,画帘垂地晚重工,堕阶萦藓舞愁红。 | [!--meaning--] |
| 关关雎鸠,在河之洲。窈窕淑女,君子好逑。 | [!--meaning--] |
| 向露冷风清,无人处,耿耿寒漏咽。 | [!--meaning--] |
| 浮云不系名居易,造化无为字乐天。 | [!--meaning--] |