抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 还怕两人俱薄命,再缘悭、剩月零风里。 | [!--meaning--] |
| 顽老情怀,都无欢事,良宵爱幽独。 | [!--meaning--] |
| 忆得盈盈拾翠侣,共携赏、凤城寒食。 | [!--meaning--] |
| 长恨去年今夜雨,洒离亭。 | [!--meaning--] |
| 东风兮东风,为我吹行云使西来。 | [!--meaning--] |
| 骚人可煞无情思,何事当年不见收。 | [!--meaning--] |
| 湖水无端浸白云,故人书断孤鸿没。 | [!--meaning--] |
| 远与君别者,乃至雁门关。 | [!--meaning--] |
| 尽无言、闲品秦筝,泪满参差雁。 | [!--meaning--] |
| 漫向寒炉醉玉瓶,唤君同赏小窗明。 | [!--meaning--] |
| 关山万里不可越,谁能坐对芳菲月。 | [!--meaning--] |
| 别来几春未还家,玉窗五见樱桃花。 | [!--meaning--] |
| 未收天子河湟地,不拟回头望故乡。 | [!--meaning--] |
| 故人书报,莫因循、忘却莼鲈。 | [!--meaning--] |
| 玉树歌残犹有曲,锦帆归去已无家。 | [!--meaning--] |