抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 莫辞秉烛通霄坐,明日相思隔陇烟。 | [!--meaning--] |
| 恸哭六军俱缟素,冲冠一怒为红颜。 | [!--meaning--] |
| 水色渌且明,令人思镜湖。 | [!--meaning--] |
| 怜夜冷孀娥,相伴孤照。 | [!--meaning--] |
| 只言啼鸟堪求侣,无那春风欲送行。 | [!--meaning--] |
| 山暝闻猿愁,沧江急夜流。 | [!--meaning--] |
| 碧芜千里思悠悠,惟有霎时凉梦、到南州。 | [!--meaning--] |
| 故人远,问谁摇玉佩,檐底铃声。 | [!--meaning--] |
| 松江上,念故人老矣,甘卧闲云。 | [!--meaning--] |
| 杏花无处避春愁,也傍野烟发。 | [!--meaning--] |
| 望望不见君,连山起烟雾。 | [!--meaning--] |
| 淇水昨送泪沾巾,红妆宿昔已应新。 | [!--meaning--] |
| 昨日屋头堪炙手,今朝门外好张罗。 | [!--meaning--] |
| 自与东君作别,刬地无聊。 | [!--meaning--] |
| 同来不得同归去,故国逢春一寂寥! | [!--meaning--] |