抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 未怪平阳客,双泪落、笛中哀曲。 | [!--meaning--] |
| 离恨又迎春,相思难重陈。 | [!--meaning--] |
| 江山留胜迹,我辈复登临。 | [!--meaning--] |
| 残灯明灭枕头欹,谙尽孤眠滋味。 | [!--meaning--] |
| 病骨支离纱帽宽,孤臣万里客江干。 | [!--meaning--] |
| 举头望明月,低头思故乡。 | [!--meaning--] |
| 何处相逢,登宝钗楼,访铜雀台。 | [!--meaning--] |
| 傥寄相思字,愁人定解颜。 | [!--meaning--] |
| 都道无人愁似我,今夜雪,有梅花,似我愁。 | [!--meaning--] |
| 千古江山,英雄无觅,孙仲谋处。 | [!--meaning--] |
| 王师北定中原日,家祭无忘告乃翁。 | [!--meaning--] |
| 谁谓伤心画不成,画人心逐世人情。 | [!--meaning--] |
| 世事茫茫难自料,春愁黯黯独成眠。 | [!--meaning--] |
| 忆昔花间相见后,只凭纤手,暗抛红豆。 | [!--meaning--] |
| 羌管悠悠霜满地,人不寐,将军白发征夫泪。 | [!--meaning--] |