抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 无一语,对芳尊。安排肠断到黄昏。 | [!--meaning--] |
| 倚篷窗无寐,引杯孤酌。 | [!--meaning--] |
| 见说新愁,如今也到鸥边。 | [!--meaning--] |
| 谁信多情道,相思渐觉诗狂少。 | [!--meaning--] |
| 萧条亭障远,凄惨风尘多。 | [!--meaning--] |
| 今朝此为别,何处还相遇。 | [!--meaning--] |
| 舞殿冷袖,风雨凄凄。 | [!--meaning--] |
| 关山四面绝,故乡几千里。 | [!--meaning--] |
| 明朝且做莫思量,如何过得今宵去。 | [!--meaning--] |
| 一襟余恨宫魂断,年年翠阴庭树。 | [!--meaning--] |
| 此路无知己,明珠莫暗投。 | [!--meaning--] |
| 形胜三分国,波流万世功。 | [!--meaning--] |
| 还将两行泪,遥寄海西头。 | [!--meaning--] |
| 发短愁催白,颜衰酒借红。 | [!--meaning--] |
| 十年离乱后,长大一相逢。 | [!--meaning--] |