抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 近来攀折苦,应为别离多。 | [!--meaning--] |
| 试问乡关何处是,水云浩荡迷南北。 | [!--meaning--] |
| 不及夜台尘土隔,冷清清、一片埋愁地。 | [!--meaning--] |
| 一曲当筵落泪,重掩罗巾。 | [!--meaning--] |
| 云物凄凉拂曙流,汉家宫阙动高秋。 | [!--meaning--] |
| 只向从前悔薄情,凭仗丹青重省识,盈盈,一片伤心画不成。 | [!--meaning--] |
| 雁声不到东篱畔,满城但、风雨凄凉。 | [!--meaning--] |
| 黄昏独倚朱阑。西南新月眉弯。 | [!--meaning--] |
| 巫峡啼猿数行泪,衡阳归雁几封书。 | [!--meaning--] |
| 岭外音书断,经冬复历春。 | [!--meaning--] |
| 去年相送,馀杭门外,飞雪似杨花。 | [!--meaning--] |
| 绿衣监使守宫门,一闭上阳多少春。 | [!--meaning--] |
| 江亭暇日堪高会,醉讽离骚不解愁。 | [!--meaning--] |
| 宠锡从仙禁,光华出汉京。 | [!--meaning--] |
| 写不了相思,又蘸凉波飞去。 | [!--meaning--] |