抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 音尘远,楚天危楼独倚。 | [!--meaning--] |
| 思欲委符节,引竿自刺船。 | [!--meaning--] |
| 悲怀感物来,泣涕应情陨。 | [!--meaning--] |
| 落日无人松径里,鬼火高低明灭。 | [!--meaning--] |
| 有情知望乡,谁能鬒不变? | [!--meaning--] |
| 思归若汾水,无日不悠悠。 | [!--meaning--] |
| 十日雨丝风片里,浓春艳景似残秋。 | [!--meaning--] |
| 可堪更近乾龙节。眼中泪尽空啼血。 | [!--meaning--] |
| 相思不管年华,唤酒吴娃市。 | [!--meaning--] |
| 寒灯思旧事,断雁警愁眠。 | [!--meaning--] |
| 恨身翻不作车尘,万里得随君。 | [!--meaning--] |
| 东风吹落战尘沙,梦想西湖处士家; | [!--meaning--] |
| 故人一去无期约。尺书忽寄西飞鹤。 | [!--meaning--] |
| 乡梦不曾休,惹甚闲愁?忠州过了又涪州。 | [!--meaning--] |
| 只匆匆眺远,早觉闲愁挂乔木。 | [!--meaning--] |