抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 最关情,折尽梅花,难寄相思。 | [!--meaning--] |
| 寂寂花时闭院门,美人相并立琼轩。 | [!--meaning--] |
| 断无蜂蝶慕幽香,红衣脱尽芳心苦。 | [!--meaning--] |
| 怅望千秋一洒泪,萧条异代不同时。 | [!--meaning--] |
| 伤高怀远几时穷。无物似情浓。 | [!--meaning--] |
| 梁园日暮乱飞鸦,极目萧条三两家。 | [!--meaning--] |
| 昔日横波目,今成流泪泉。 | [!--meaning--] |
| 残月脸边明,别泪临清晓。 | [!--meaning--] |
| 芳菲歇。故园目断伤心切。 | [!--meaning--] |
| 今为羌笛出塞声,使我三军泪如雨。 | [!--meaning--] |
| 念畴昔风流,暗伤如许。 | [!--meaning--] |
| 今年对花最匆匆,相逢似有恨,依依愁悴。 | [!--meaning--] |
| 双燕飞来,陌上相逢否?撩乱春愁如柳絮。 | [!--meaning--] |
| 劝我早还家,绿窗人似花。 | [!--meaning--] |
| 男儿少为客,不辨是他乡。 | [!--meaning--] |