抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 芳树无人花自落,春山一路鸟空啼。 | [!--meaning--] |
| 无情明月,有情归梦,同到幽闺。 | [!--meaning--] |
| 回首天涯归梦,几魂飞西浦,泪洒东州。 | [!--meaning--] |
| 夜雨滴空阶,孤馆梦回,情绪萧索。 | [!--meaning--] |
| 麦浪翻晴风飐柳,已过伤春候。 | [!--meaning--] |
| 十年驱驰海色寒,孤臣于此望宸銮。 | [!--meaning--] |
| 等闲老去年华促。只有江梅伴幽独。 | [!--meaning--] |
| 况故人新拥,汉坛旌节。 | [!--meaning--] |
| 料得他乡遇佳节,亦应怀抱暗凄然。 | [!--meaning--] |
| 金瓯已缺总须补,为国牺牲敢惜身! | [!--meaning--] |
| 女萝发馨香,菟丝断人肠。 | [!--meaning--] |
| 黄鹂啭处谁同听,白菊开时且剩过。 | [!--meaning--] |
| 帝里重清明,人心自愁思。 | [!--meaning--] |
| 伫久河桥欲去,斜阳泪满。 | [!--meaning--] |
| 河西幕中多故人,故人别来三五春。 | [!--meaning--] |