抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 近泪无干土,低空有断云。 | [!--meaning--] |
| 汉臣曾此作缧囚,茹血衣毛十九秋。 | [!--meaning--] |
| 紫黯红愁无绪,日暮春归甚处? | [!--meaning--] |
| 使君怜小阮,应念倚门愁。 | [!--meaning--] |
| 落花飞絮蒙蒙,长忆著、灞桥别后。 | [!--meaning--] |
| 问别来、解相思否。 | [!--meaning--] |
| 湘波如泪色漻漻,楚厉迷魂逐恨遥。 | [!--meaning--] |
| 倚竹不胜愁,暗想江头归路。 | [!--meaning--] |
| 亦有白骨归咸阳,营家各与题本乡。 | [!--meaning--] |
| 后庭花一曲,幽怨不堪听。 | [!--meaning--] |
| 离情被横笛,吹过乱山东。 | [!--meaning--] |
| 中年亲友难别,丝竹缓离愁。 | [!--meaning--] |
| 铜铸金镛振纪纲,声传海外播戎羌。 | [!--meaning--] |
| 巴子城头青草暮。巴山重叠相逢处。 | [!--meaning--] |
| 龙蟠虎踞金陵郡,古来六代豪华盛。 | [!--meaning--] |