抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 慷慨惟平生,俯仰独悲伤。 | [!--meaning--] |
| 凤箫声断月明中,举手谢、时人欲去。 | [!--meaning--] |
| 提笼忘采叶,昨夜梦渔阳。 | [!--meaning--] |
| 泪眼不曾晴,眉黛愁还聚。 | [!--meaning--] |
| 无限伤心夕照中,故国凄凉,剩粉余红。 | [!--meaning--] |
| 海内风尘诸弟隔,天涯涕泪一身遥。 | [!--meaning--] |
| 但梦想、一枝潇洒,黄昏斜照水。 | [!--meaning--] |
| 倦游京洛风尘,夜来病酒无人问。 | [!--meaning--] |
| 绿槐烟柳长亭路,恨匆忙分离去。 | [!--meaning--] |
| 瞻彼洛城郭,微子为哀伤。 | [!--meaning--] |
| 斜月照帘帷,忆君和梦稀。 | [!--meaning--] |
| 常有江南船,寄书家中否。 | [!--meaning--] |
| 催成清泪,惊残孤梦,又拣深枝飞去。 | [!--meaning--] |
| 西望雷塘何处是?香魂零落使人愁,淡烟芳草旧迷楼。 | [!--meaning--] |
| 飞锡离乡久,宁亲喜腊初。 | [!--meaning--] |