抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 春梦醒来么?对春帆细雨,独自吟哦。 | [!--meaning--] |
| 茂苑人归,秦楼燕宿,同惜天涯为旅。 | [!--meaning--] |
| 怀春情不断,犹带相思旧子。 | [!--meaning--] |
| 去意徊徨,别语愁难听。 | [!--meaning--] |
| 萧条庭院,又斜风细雨,重门须闭。 | [!--meaning--] |
| 萧条清万里,瀚海寂无波。 | [!--meaning--] |
| 别离在今晨,见尔当何秋。 | [!--meaning--] |
| 岳王祠畔,杨柳烟锁古今愁。 | [!--meaning--] |
| 归来视幼女,零泪缘缨流。 | [!--meaning--] |
| 不如归去下帘钩。心儿小,难着许多愁。 | [!--meaning--] |
| 何当重相见,尊酒慰离颜。 | [!--meaning--] |
| 箭径酸风射眼,腻水染花腥。 | [!--meaning--] |
| 疲马山中愁日晚,孤舟江上畏春寒。 | [!--meaning--] |
| 广陵城里昔繁华,炀帝行宫接紫霞。 | [!--meaning--] |
| 无人解,树转午阴凉。 | [!--meaning--] |