抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 梦回人远许多愁,只在梨花风雨处。 | [!--meaning--] |
| 暗相思,无处说,惆怅夜来烟月。 | [!--meaning--] |
| 风雨端阳生晦冥,汨罗无处吊英灵。 | [!--meaning--] |
| 天明登前途,独与老翁别。 | [!--meaning--] |
| 千载休谈南渡错,当时自怕中原复。 | [!--meaning--] |
| 别君去兮何时还?且放白鹿青崖间。须行即骑访名山。 | [!--meaning--] |
| 东风不为吹愁去,春日偏能惹恨长。 | [!--meaning--] |
| 欲寻芳草去,惜与故人违。 | [!--meaning--] |
| 远去不逢青海马,力穷难拔蜀山蛇。 | [!--meaning--] |
| 白头宫女在,闲坐说玄宗。 | [!--meaning--] |
| 逢郎欲语低头笑,碧玉搔头落水中。 | [!--meaning--] |
| 一树斜阳蝉更咽,曾绾灞陵离别。 | [!--meaning--] |
| 东篱把酒黄昏后,有暗香盈袖。 | [!--meaning--] |
| 屏山遮断相思路,子规啼到无声处。 | [!--meaning--] |
| 雪中何以赠君别,惟有青青松树枝。 | [!--meaning--] |