抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 愁凝处,渺渺残照红敛。 | [!--meaning--] |
| 谁念文园病客?夜色沉沉,独抱一天岑寂。 | [!--meaning--] |
| 一任紫玉无情,夜寒吹裂。 | [!--meaning--] |
| 竹边荷外再相逢,又还是、浮云飞去。 | [!--meaning--] |
| 霸图今已矣,驱马复归来。 | [!--meaning--] |
| 尽做旧愁都忘却,新愁何处着? | [!--meaning--] |
| 遥忆独眠人,早寒惊梦频。 | [!--meaning--] |
| 相思记取,愁绝西窗夜雨。 | [!--meaning--] |
| 君似孤云何处归,我似离群雁。 | [!--meaning--] |
| 飞鸿过也。万结愁肠无昼夜。 | [!--meaning--] |
| 纸灰飞作白蝴蝶,泪血染成红杜鹃。 | [!--meaning--] |
| 当年万里觅封侯。匹马戍梁州。 | [!--meaning--] |
| 失意还独语,多愁只自知。 | [!--meaning--] |
| 东南第一名州,西湖自古多佳丽。 | [!--meaning--] |
| 莫道蓝桥路远,行云中隔幽坊。 | [!--meaning--] |