抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 只恐双溪舴艋舟,载不动许多愁。 | [!--meaning--] |
| 菡萏香销翠叶残,西风愁起绿波间。 | [!--meaning--] |
| 低花树映小妆楼,春入眉心两点愁。 | [!--meaning--] |
| 戚姬髡发入舂市,万古共悲辛。 | [!--meaning--] |
| 老去悲秋强自宽,兴来今日尽君欢。 | [!--meaning--] |
| 闺中少妇不知愁,春日凝妆上翠楼。 | [!--meaning--] |
| 难相见,易相别,又是玉楼花似雪。 | [!--meaning--] |
| 故人江海别,几度隔山川。 | [!--meaning--] |
| 家在梦中何日到,春来江上几人还? | [!--meaning--] |
| 明月楼高休独倚。酒入愁肠,化作相思泪。 | [!--meaning--] |
| 故人入我梦,明我长相忆。 | [!--meaning--] |
| 愁肠已断无由醉,酒未到,先成泪。 | [!--meaning--] |
| 入则无法家拂士,出则无敌国外患者,国恒亡。 | [!--meaning--] |
| 十年花骨东风泪,几点螺香素壁尘。 | [!--meaning--] |
| 万里无人收白骨,家家城下招魂葬。 | [!--meaning--] |