抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 枯杨枯杨尔生稊,我独七十而孤栖。 | [!--meaning--] |
| 辇毂繁华事可伤,师师重老过湖湘。 | [!--meaning--] |
| 谁念迁客归来,老大伤名节。 | [!--meaning--] |
| 山亭水榭秋方半。凤帏寂寞无人伴。 | [!--meaning--] |
| 雁足无书古塞幽。一程烟草一程愁。 | [!--meaning--] |
| 耕犁千亩实千箱,力尽筋疲谁复伤? | [!--meaning--] |
| 枕上潜垂泪,花间暗断肠。 | [!--meaning--] |
| 扬子江头杨柳春,杨花愁杀渡江人。 | [!--meaning--] |
| 万里烟尘。回首中原泪满巾。 | [!--meaning--] |
| 无端和泪拭胭脂,惹教双翅垂。 | [!--meaning--] |
| 扁舟去作江南客,旅雁孤云。 | [!--meaning--] |
| 物是人非事事休,欲语泪先流。 | [!--meaning--] |
| 徙倚霜风里,落日伴人愁。 | [!--meaning--] |
| 寒眼乱空阔,客意不胜秋。 | [!--meaning--] |
| 在天愿作比翼鸟,在地愿为连理枝。 | [!--meaning--] |