抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 小怜初上琵琶,晓来思绕天涯。 | [!--meaning--] |
| 愁中看、好天良夜,知道尽成悲咽。 | [!--meaning--] |
| 水墨画疏窗,孤影淡潇湘。 | [!--meaning--] |
| 曾苦伤春不忍听,凤城何处有花枝。 | [!--meaning--] |
| 无情有恨何人觉?月晓风清欲堕时。 | [!--meaning--] |
| 唯烧蒿棘火,愁坐夜待晨。 | [!--meaning--] |
| 一去无消息,那能惜马蹄。 | [!--meaning--] |
| 山驿凄凉,灯昏人独寝。 | [!--meaning--] |
| 昔在零陵厌,神器若无依。 | [!--meaning--] |
| 叹息聊自思,此生岂我情。 | [!--meaning--] |
| 忽闻歌古调,归思欲沾巾。 | [!--meaning--] |
| 平生多感激,忠义非外奖。 | [!--meaning--] |
| 独抱浓愁无好梦,夜阑犹剪灯花弄。 | [!--meaning--] |
| 独自凄凉还自遣,自制离愁。 | [!--meaning--] |
| 自笑好山如好色,只今怀树更怀人。闲愁闲恨一番新。 | [!--meaning--] |