抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 时危见臣节,世乱识忠良。 | [!--meaning--] |
| 黄花深巷,红叶低窗,凄凉一片秋声。 | [!--meaning--] |
| 蜂须轻惹百花心,蕙风兰思寄清琴。 | [!--meaning--] |
| 夜喧山门店,独宿不安席。 | [!--meaning--] |
| 回雁峰前路,烟树正苍苍。 | [!--meaning--] |
| 草草兴亡休问,功名泪、欲盈掬。 | [!--meaning--] |
| 击楫中流,曾记泪沾裳。 | [!--meaning--] |
| 寂寥西窗久坐,故人慳会遇,同翦灯语。 | [!--meaning--] |
| 山阴道士如相见,应写黄庭换白鹅。 | [!--meaning--] |
| 横戈从百战,直为衔恩甚。 | [!--meaning--] |
| 浮天沧海远,去世法舟轻。 | [!--meaning--] |
| 雨歇梧桐泪乍收,遣怀翻自忆从头。 | [!--meaning--] |
| 三百年间同晓梦,钟山何处有龙盘。 | [!--meaning--] |
| 香消翠减,雨昏烟暗,芳草遍江南。 | [!--meaning--] |
| 岁夜高堂列明烛,美酒一杯声一曲。 | [!--meaning--] |