抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 佳节清明桃李笑,野田荒冢只生愁。 | [!--meaning--] |
| 日永如年愁难度。高城回首,暮云遮尽,目断人何处? | [!--meaning--] |
| 西窗下,风摇翠竹,疑是故人来。 | [!--meaning--] |
| 永丰西角荒园里,尽日无人属阿谁。 | [!--meaning--] |
| 江头宫殿锁千门,细柳新蒲为谁绿? | [!--meaning--] |
| 江南几日又天涯,谁与寄相思? | [!--meaning--] |
| 相逢成夜宿,陇月向人圆。 | [!--meaning--] |
| 但恨处非位,怆悢使心伤。 | [!--meaning--] |
| 羁旅长堪醉,相留畏晓钟。 | [!--meaning--] |
| 顾谓戚夫人,彼翁羽翼成。 | [!--meaning--] |
| 报国无门空自怨,济时有策从谁吐。 | [!--meaning--] |
| 家住层城临汉苑,心随明月到胡天。 | [!--meaning--] |
| 渐红湿杏泥,愁燕无语。 | [!--meaning--] |
| 火冷灯稀霜露下,昏昏雪意云垂野。 | [!--meaning--] |
| 梦断香消四十年,沈园柳老不吹绵。 | [!--meaning--] |