抒情
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 春色边城动,客思故乡来。 | [!--meaning--] |
| 枕障薰炉隔绣帷,二年终日苦相思,杏花明月始应知。 | [!--meaning--] |
| 祁祁伤豳歌,萋萋感楚吟。 | [!--meaning--] |
| 鸿雁不堪愁里听,云山况是客中过。 | [!--meaning--] |
| 宜有词仙,拥素云黄鹤,与君游戏。 | [!--meaning--] |
| 谁道投鞭飞渡,忆昔鸣髇血污,风雨佛狸愁。 | [!--meaning--] |
| 无端听画角,枕畔红冰薄。 | [!--meaning--] |
| 但使情亲千里近,须信。无情对面是山河。 | [!--meaning--] |
| 秋到长门秋草黄。画梁双燕去,出宫墙。 | [!--meaning--] |
| 且莫思身外,长近尊前。 | [!--meaning--] |
| 正江令恨别,庾信愁赋。 | [!--meaning--] |
| 空独倚东风,芳思谁寄。 | [!--meaning--] |
| 连天衰草,望断归来路。 | [!--meaning--] |
| 忆君遥在潇湘月,愁听清猿梦里长。 | [!--meaning--] |
| 丹砂成黄金,骑龙飞上太清家,云愁海思令人嗟。 | [!--meaning--] |