四季
| 单词 | 解释 |
|---|---|
| 秋草独寻人去后,寒林空见日斜时。 | [!--meaning--] |
| 楼倚霜树外,镜天无一毫。 | [!--meaning--] |
| 燕草如碧丝,秦桑低绿枝。 | [!--meaning--] |
| 一棹碧涛春水路。过尽晓莺啼处。 | [!--meaning--] |
| 十日春寒不出门,不知江柳已摇村。 | [!--meaning--] |
| 疏懒意何长,春风花草香。 | [!--meaning--] |
| 时靸双鸳响,廊叶秋声。 | [!--meaning--] |
| 故乡篱下菊,今日几花开。 | [!--meaning--] |
| 断虹霁雨,净秋空,山染修眉新绿。 | [!--meaning--] |
| 雨过一蝉噪,飘萧松桂秋。 | [!--meaning--] |
| 枕簟溪堂冷欲秋。断云依水晚来收。 | [!--meaning--] |
| 昨夜风兼雨,帘帏飒飒秋声。 | [!--meaning--] |
| 夜雨做成秋,恰上心头。 | [!--meaning--] |
| 萧萧落木不胜秋,莫回首、斜阳下。 | [!--meaning--] |
| 明朝万一西风动,争向朱颜不耐秋。 | [!--meaning--] |